233. zmitrężyć — zmarnować. [przypis edytorski]
234. jąć (daw.) — zacząć; zabrać się za coś. [przypis edytorski]
235. toć — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -ci, skróconą do -ć; znaczenie: to przecież. [przypis edytorski]
236. pożywać (daw.) — tu: korzystać z czegoś; zażywać. [przypis edytorski]
237. splendid isolation (ang.) — doskonała izolacja; wspaniała izolacja (odosobnienie). [przypis edytorski]
238. postaw — inaczej: sztuka (np. sukna); starop. jednostka miary tkanin, dzieląca się na 32 łokcie (czyli ponad 15 m), choć zależnie od regionu i okresu mająca różne przeliczniki (od 27 do 62, a nawet 64 łokci po ok. 52 cm); większą jednostką była bela, licząca 10–12 postawów materiału. [przypis edytorski]
239. możeż — konstrukcja z partykułą -że, skróconą do -ż, wzmacniającą i tworzącą pytanie retoryczne; znaczenie: czy może; czyż może. [przypis edytorski]
240. jeno (daw., gw.) — tylko. [przypis edytorski]
241. kędy (daw., gw.) — gdzie. [przypis edytorski]
242. czyli (daw.) — tu: konstrukcja z partykułą wzmacniającą -li; znaczenie: czy też, czy aby. [przypis edytorski]