Tę bestyją swojego drzewa2532 mocą spychał
Z wysokiego pałacu niebieskiego Michał,
Która, że się na ziemskim piętrze znowu gnieździ,2533
Da Bóg, stąd do Awernu2534 znowu się przejeździ,
Kiedy ją mężny w tymże bohatyr imieniu
Zepchnie, krzyż nad patrona mając w wspomożeniu,
Przy tychże znakach nieba prześwietnego! A z tém
Powracam do Zygmunta, który, by był Piastem2535,
Mógł był dopiąć korony, która doczekała
Sobie obiecanego naszego Michała.