Odbieżawszy przeważnej swych mostów fabryki2570,
Które inszym gotował, wpadnie sam w te wniki2571.
Twojej-to, twojej dzieło wszechmogącej ręki,
Za co-ć wszyscy pokorne oddajemy dzięki.
Ofiarę-ć na czystych serc kładziemy ognisko,
Żeśmy na łup poganom, na urągowisko
Pokrytym2572 przyjaciołom i naszym sąsiadom
Nie przyszli; wszak-eś serca człowieczego wiadom!
Chciejże, wszechmocny Stwórco wszytkich rzeczy zdarzyć,
Aby pokój, któryś nam dziś raczył skojarzyć,