Wszytko zgubi i sam zniszczeje w kłopocie.
Byłoć to od początku świata, i jeśli miedzy rodzonymi braty, choć ich dwu tylko było, krwią się oblać musiało, a cóż się sąsiadom dziwować? Poki ludzi, poty grzechów, donec eadem hominum natura, similia evenient omnia2608. Nie wadziło to nigdy wielkim i piśmiennym ludziom, jako Pliniuszowi, gdy synowcowi, Senece, gdy własnym synom swoim, ale i za pamięci naszej, nie wadziło Pawłowi Piaseckiemu, biskupowi przemyskiemu, kiedy także rodzonemu synowcowi swemu, opatowi mogilskiemu, swoję dedykował historyją2609, i choć też na to mruczał, któremu
Pallor in ore sedet, macies in corpore toto2610,
Livor2611, piekielnej brat rodzony jędze, i ten się na ostatek swoimże udawił kawałkiem i przyznał, że
Invidia Siculi non inuenere ty ranni
Tormentum maius2612.
Aleć ja mihi ipsi balneum subministrabo2613, sobie intus samemu canam2614, kiedy WMM Panu, w którym miłość moja finem citias inveniet, quam modum2615, tę sarmacką Bellonę, perenne gloriae naszego narodu monumentum2616 fideli odrysowaną opera2617 dedykuję. Wprawdzieć sacrum sine fumo i verba pro farina2618, tylko, ale ja przecie nie wątpię, że tylo miejsca znajdą w sercu WMM Pana, ile by najwyśmienitsze mogły mieć prezenty, wiedząc dobrze, że in muneribus res praestantissima mens est2619 a zwłaszcza od tego, który i mansum ex ore daret2620.
Ponieważ się wszyscy śmierci rodzimy i nikt tego terminu ani przeskoczyć, ani odłożyć nie może; bo stat sua cuique dies et ineluctabile fatum2621; mizerna by nader była kondycja nasza, kiedy by i dobre dla pochopu do cnoty, i złe dla obrzydzenia potomności grzechów roboty nasze w grobie się z nami zawierać2622 i tam wieczną zasute niepamięcią zostawać miały. Niewysławiona boska prowidencja, wiedząc, że vetustas non opera solum, sed ipsam exedit naturam2623, podała nam drogę do ziemskiej nieśmiertelności, że non toti morimur, vivit potior pars nostri2624, oprócz dusze, która że jest divinae particula aurae2625, dlatego expers mortalitatis2626, żyje imię nasze w takiej, na jaką kto sam sobie sławę i estymacyą zarobił Pismo i litery tą drogą są, a prawie drugą duszą, która miedzy sferami niebieskimi, gdzie anima nostra rationalis2627, a miedzy podziemnym Awernem, gdzie ciał naszych putredo2628, w uściech, oczach i uszu ludzkich wiekuje na świecie po zejściu naszym: pismo, które nie dziejom tylko, ale mowom i myślom ludzkim ginąć i umierać nie da, które nas też samo najosobliwiej od wszystkich bestyj ziemskich i ptastwa niebieskiego dzieli.
Mają nierozumne stworzenia z natury wiele rzeczy wspólnych z człowiekiem, mają i wiele przed nami. Daleko prędzej ludzie prości z ptaszej albo z bydlęcej wróżki zgadną o pogodzie, o deszczu, o szkodzie i nieszczęściu, aniżeli astrologowie, którzy nam z ordynacji siderum2629 takowe prognostykują rzeczy. Nie darmo swoim kłopocie cecinit2630 poeta:
Saepe sinistra cava praedixit ab ilice cornix2631.