1482. poździć (daw.) — opóźniać. [przypis redakcyjny]
1483. kęs (daw.) — odrobinę. [przypis edytorski]
1484. wrzepić się — wcisnąć się. [przypis redakcyjny]
1485. bonczuk — buńczuk, znak wojsk tureckich a. tatarskich, wykonany z końskiego włosia. [przypis edytorski]
1486. munsztułuk — nagroda, napiwek. [przypis redakcyjny]
1487. zaszłapować (daw.) — zastępować. [przypis redakcyjny]
1488. zżenąć (daw.) — zegnać. [przypis redakcyjny]
1489. skomosić (daw.) — rozigrać, rozbujać. [przypis redakcyjny]
1490. w trząski (daw.) — truchtem. [przypis redakcyjny]
1491. kopce sypać — graniczyć (granice często były oznaczane kopcami). [przypis redakcyjny]