A im barziej, im zmokniesz do ostatniej nici,
Tym milszym twa cię skutkiem nadzieja wysyci.
I Mohiła, chociaż go zła fortuna topi,
Wżdy656 nie zaraz rozpacza, nie zaraz się stropi;
Opiera się, nie da się zbijać z jednochodzej657
Bo im co ciężej cierpim, tym wspominać słodzej658;
Chwyta się i słabego, jako mówią, wiszu659,
Tuszy, że z tak podłego niedługo kociszu660,
Na którym się dziś chudak włóczy przy obozie,
Siędzie na tryumfalnym przodków swoich wozie.