Z czego świat przez lat tyle zdarli i złupili.
Konie przecie znużone tak dalekim chodem
Nie onę rzeźwość miały, co im idzie rodem,
Bo nie pomoże złoto, kogo niewczas zejmie;
Nie może, chociażby się rad krzepił uprzejmie943.
Świeciły się od złota chorągwie gorące944,
Po których haftowane tureckie miesiące
Pod złocistą skofią945 strojnych ludzi grona
Okryją, a żelazna szydzi z nich Bellona946
Starych zaś znak, przy drzewcu wystrzępione nitki,