A jako w wczesnym985 krześle usiędzie w strzemieniu.
Nuż one rękawice, gdzie na każdy członek
Nie klejnot, nie manela986, nie drobny pierścionek
(Białej to płci spuszczali), ale stalna blacha.
Cóż o zbroi rozumieć? Cóż gdy w niej wałacha987
Osiadł, żelaznymi go kierując nagłówki988?
Przebóg! Cóż nas w tak drobne przerobiło mrówki?
Zbytkami nieszczęsnymi, łakomymi garły,
Samiśmy się w pigmeów989 postrzygli i w karły.
Co żywo na nas jeździ i wszyscy nas lubią;