Myśmy się swego prawa już wyrzekli cale214,
A co prawda, żeśmy go mieli też o male215.
Tak rozumiał Żółkiewski, że mniejsza jest z chromém216
Hołdownikiem217 utrata, aniżeli z domem
Ottomańskim nieprzyjaźń i wojna widoma.
Każdemu psu kość luba, każdemu łakoma,
A kiedy mu czymkolwiek gębę zatkasz prawiéj,
Tym się kąskiem, będzie-li chciał szczeknąć, udawi.
To wżdy ledwie Żółkiewski u Turków wyswarzy,
Ze chrześcijanie tamci będą hospodarzy218.