Na dziwy1539 strąbić wszytkę wojskową hołotę;
I zaraz, czego potem sejmem potwierdzono,
Wszytkich czci, wszystkich takich dobra odsądzono.
Osman pola nie chce dać, chociaż wyzywany;
Kul już nie masz z czego lać; proch już wystrzelany.
Co wszytko gdy Chodkiewicz myślą utroskaną
Rozbiera, aż mu już śmierć grozi wybijaną1540;
Prawie1541 już dogorywa; żywe tylko serce
Wielki płomień w malutkiej zawiera iskierce.
Wojennego do rady zaprasza senatu;