Zda się, że długie włosy jej ogień łakomie
Pożera, że jej stroje z trzaskiem pali płomię612,
Płonie warkocz królewny i pyszna korona
Perły613 zdobna, złotymi blaski614 otoczona,
Dymiąc, zda się dokoła pożar miotać na dom.
Strasznym się zjaw615 ten wyda przelękłym gromadom;
Głoszą, że sławną będzie i los jej dostojny,
Lecz ludowi znak taki wielkie wróży wojny.
Król, stroskany dziwami, błaga o wyrocznie
Wieszczego ojca, Fauna; sam śpieszy niezwłocznie