Złocistym na jej szyi, wstęgą, co świetlanie

Zdobi włos — i nieznacznie przebiega przez członki.

Gdy tak wąż jadem zmysły królewskiej małżonki

Przesycił, sącząc w kości jady oszołomień,

A jeszcze duszy całej nie owładnął płomień —

Łagodnie, jako zwykły matki, na nieluby

Los córki swej narzeka i frygijskie śluby:

«Wygnani tedy Teukrzy Lawinię powiodą?

Ojcze! Więc się nad sobą, nad córką twą młodą,

Nad matką nie litujesz? Gdy pierwszy wiatr wionie,