Psalm XXI
Confitebor Tibi Domine in toto corde meo1.
Psalm 9
Przy pokazaniu się komety albo miotły ognistej in anno 1680
Wyznawam, o Boże, w pokornem sercu przedziwne Imię Twoje, rozmyślając w cudownych, a rozumowi niepojętych dziełach Twoich.
Gdzie pojrzę2, gdzie się obrócę, wszędzieś obecnym jest, a nie tylko miejsce, na którem stoję, ale i oddech, który tchnę, od Ciebie być przyznawam3.
Patrzę wzgórę4; aż nieba opowiadają chwałę i znają Cię być5 stwórcą empirejskich sfer kołowrotu.
Pojrzęli6 po ziemi albo się na bezdenne morze zapatruję; aż Ty sypiesz granice królestwom, dajesz prawa narodom i nieutrzymane wód morskich wały7 wędzidłem mandatów8 Twoich kiełznasz.
Twoją chwałę i wszechmocność opowiada bezrozumne stworzenie; dopieroż, którycheś9 na obraz Twój stworzył, wielbić Cię mają ludzie.
Tyć tego, o Stwórco, nie potrzebujesz, ale przecie wdzięcznym być nie wadzi.