Psalm XXVII
Dixi custodiam vias meas1.
Psalm 382
Na rewolucje państw w klimakterykach
Rzekłem: będę strzegł dróg od wieku przeznaczonych, abym nie zgrzeszył językiem, pytając się o sekretach3 nieba.
Założę straż ustom moim i na wargach położę palec, aby nie ważyły pytać: długo jeszcze ten świat postoi?
Nie ludzka rzecz w tę głębinę z myślą zachodzić: albo w niezbadane rozumowi ciekawości wdawać się.
Bowiem skrytości te zatajone ludziom; a wiadomość przyszłych rzeczy zostawił sobie Ojciec niebieski.
Wyroki królestw w górnym konsystorzu4 głęboko utajone zostają: a jakiego losu państwom spodziewać się, nikt nie zgadnie, aż fata5 kostkę urzucą6.
Niech się darmo tą dwornością nie uwodzi serce, bo jeżeli człowiek szczególny sam końca swego nie wie; dopieroż jako lichy idiota ma dociec naznaczonego periodu7.