Ut quid Deus repulisti in finem245.
Psalm 73246
Lament kościoła bożego na imwazją247 turecką
Przecz248 żeś nas Boże odrzucił do końca? Rozgniewała się zapalczywość Twoja na owce pastwiska Twego.
Aleć trudno pytać, czemuś odrzucił? Złości bowiem nasze uczyniły rozdział między Tobą, a pycha nasza jako silny wiatr rozdęła ogień gniewu Twojego.
Wytrzymawałeś249, groziłeś, i napominałeś; aż widząc zatwardziałość upornych250, siedmiorakie plagi jak na Egipt spuściłeś.
Zrebelizowana czerń251 zesromociła252 nas, a dzicy Geloni253 zabierali plon z obfitej Roksolanii254 naszej.
Wdarł się aż do serca zamorczyk255, a od Hiperboru256 trzech liter Pan wydarł nam Antemurał północny.
Naprzykrzył się zza Tatrów wicher, aleć domowe zawieruchy czy nie byłyż karzącym nieprawości biczykiem?
To ich sześć, siódma następuje, plaga wojny tureckiej; pod którą (jeżeli Bóg gniewu nie odwróci) pewnego upadku czekać Polsce potrzeba.