— I czegoś więcej także. Najpierw stryjka Balcera nie spodziewać się rychlej jak za dwie, trzy niedziele. Po wtóre... po wtóre...
— Bodaj, że tu nie ma żadnego „po wtóre”!...
— Otóż jest. Po wtóre, że Basia słowa wyraźnego nie dała.
— Mogła je była pomyśleć...
— I nie pomyślała także. Pewnam tego.
— Waszmościanka w myślach jej czytasz?
— Czytam. A nie potrzeba do tego czarodziejstw żadnych. Ja myśli nie ze słów poznaję, jeno z postępków.
— A jakże ono pieścidło wychuchane postępuje?
— Dziwnie. Płacze i wzdycha. Czasem przed obrazami się modli, to znów na belwederku siada i nic nie mówiąc w niebo tylko patrzy a patrzy... Najczęstsze u niej przecie: lutnia i ksiąg włoskich czytanie...
— Grajek pewnikiem je znosi?