202. mię — dziś: mnie. [przypis edytorski]
203. carissima mia (wł.) — najdroższa moja. [przypis edytorski]
204. idol mio (wł.) — bóstwo moje. [przypis edytorski]
205. lico (daw.) — twarz. [przypis edytorski]
206. addio (wł.) — żegnaj. [przypis edytorski]
207. wylega się — dziś: wyleguje się. [przypis edytorski]
208. żupan (z czes.) — w daw. Polsce suknia męska z długimi wąskimi rękawami, zwykle ze stójką lub małym kołnierzem, zapinana z przodu pod szyję na liczne guziczki, haftki a. szamerowana, sięgająca za kolano, noszona pod kontusz, często od niego dłuższa. [przypis edytorski]
209. ferezja (z tur.) — wierzchni strój męski pochodzenia wschodniego, szeroki płaszcz, o szerokich także rękawach, ze stójką, ozdobnie szamerowany; uroczysty strój bojarów ros.; ferezja przyjęła się jako strój szlachty w Polsce w XVII w., często szyta była z czerwonego sukna, podbita futrem a. jedwabną podszewką. [przypis edytorski]
210. wabny — dziś: powabny a. wabiący. [przypis edytorski]
211. De contemptu mundi (łac.) — O pogardzeniu światem. [przypis edytorski]