440. ewinkować — tu: przywłaszczyć. [przypis edytorski]
441. fascykuł (z łac.) — zwój papierów, dokumentów. [przypis edytorski]
442. samże — czy sam. [przypis edytorski]
443. nie jestże — czy nie jest. [przypis edytorski]
444. Nie siedzę w nim, a jednak jest moim (...) itd. — W oryg. w dialogu Hamleta i Grabarza wykorzystano grę podwójnego znaczenia słowa lie: leżeć oraz kłamać:
„Hamlet (R. of grave.): ’I think it be thine, indeed; for thou liest in’t.’ 1st Clown: ’You lie out on’t, sir, and therefore it is not yours: for my part, I do not lie in’t, yet it is mine.’ Hamlet: ’Thou dost lie in’t, to be in’t, and say it is thine: ’tis for the dead, not for the quick; therefore thou liest.’ 1st. Clown: ’Tis a quick lie, sir; ’twill away again, from me to you.’ Hamlet: ’What man dost thou dig it for? (...)’”
W tym przekładzie gra słów nie została uwzględniona; w tłumaczeniu Stanisława Barańczaka brzmi ona:
„Hamlet: (...) A czyj to grób, przyjacielu? Pierwszy grabarz: Ano mój. (...) Hamlet: Twój? Chcesz powiedzieć, że się w nim znajdujesz. Pierwszy grabarz: To raczej ty mnie w nim znajdujesz, panie. Ja w nim niczego nie szukam, to i niczego nie znajduję. Hamlet: Szukasz chyba guza i zaraz go znajdziesz. Jesteś tylko architektem grobu — nie lokatorem. Powiedzieć ’to mój grób’ może tylko umarły, a nie żywy. Pierwszy grabarz: O ile uda mu się coś powiedzieć przy tym stanie zdrowia. Hamlet: Dla kogo wykopałeś grób? Kim jest ten zmarły? (...) itd.”.
445. Danii, której ziemię kopię od lat trzydziestu — z tych słów grabarza, który kopie ziemię od lat 30, to jest od dnia urodzin księcia Hamleta i zarazem dnia zwycięstwa starego króla Danii Hamleta nad Fortynbrasem, wynika, że Hamlet ma 30 lat; w tradycji teatralnej przyjęło się raczej, że jest to młody człowiek liczący sobie około 25 lat. [przypis edytorski]
446. wartogłów (daw.) — ktoś lekkomyślny i niezrównoważony; postrzeleniec, lekkoduch. [przypis edytorski]