MENENIUSZ
Mniejsza mi o cały świat, a z nim i o waszego wodza. Co się tyczy takich jak wy istot, o takim drobiazgu ani mi przyjdzie pomyśleć. Kto sam pragnie umrzeć, ten się nie boi śmierci z rąk drugiego. Niech wasz wódz, co chce, robi. Co do was: pchajcie jak najdłużej waszą taczkę i niech się z wiekiem powiększa nędza wasza! Jak mnie powiedziano, tak ja wam powiadam: „Precz!”
Wychodzi.
DRUGI WARTOWNIK
Tęgi starowina, na poczciwość!
PIERWSZY WARTOWNIK
Nasz wódz to mi człowiek! Jak skała, jak dąb niewzruszony wiatrem.
Wychodzą.
SCENA TRZECIA
Namiot Koriolana.