ARIEL
Kłamiesz.
STEFANO
Kłamię? Dobrze, weź więc, co ci daję (uderza go). Jeśli ci to do smaku, raz jeszcze zadaj mi kłamstwo.
TRYNKULO
Nie zarzucałem ci kłamstwa. Czyś stracił rozum i uszy zarazem? Niech zaraza padnie na twoją butelkę! To są skutki wina i pijaństwa. Morowe powietrze na twoją potworę, a twoje palce niech diabli porwą!
KALIBAN
Ha, ha, ha!
STEFANO
A teraz prowadź dalej twoją powieść. Proszę cię, trzymaj się w oddaleniu.