SCENA IV
Las przed chatką.
Rozalinda i Celia.
ROZALINDA
Ach, daj mi pokój! Pozwól mi płakać!
CELIA
Płacz, i owszem; proszę cię tylko, nie zapominaj, że łzy nie przystoją mężczyźnie.
ROZALINDA
Alboż nie mam przyczyny płakać?
Las przed chatką.
Rozalinda i Celia.
Ach, daj mi pokój! Pozwól mi płakać!
Płacz, i owszem; proszę cię tylko, nie zapominaj, że łzy nie przystoją mężczyźnie.
Alboż nie mam przyczyny płakać?