Z swej szydzi strawy! Mąż, choć oszukany,
Choć losu swego pewny, szczęsny żyje,
Jeśli nie kocha swojej krzywdzicielki;
Lecz potępieńca godziny ten pędzi,
Kto wątpiąc kocha, nie wierzy a kocha!
OTELLO
O biada!
JAGO
Nędzarz, gdy przestał na swoim,
Dość jest bogaty, lecz skarby bez granic