Zwłoki nie cierpi, i równie sam doża
Jak bracia moi, członkowie senatu,
Krzywdę mą uczuć muszą jak swą własną,
Albo w senacie naszym, naszym sądzie
Podły niewolnik, poganin zasiądzie.
Wychodzą.
SCENA III
Wenecja. Izba Senatu.
Doża, Senatorowie na ławach, Służba.