Dobrze, i cóż dalej?
ALEKSANDER
Mówią, że mąż ten dzielny w swojej sile
Sam jeden stoi.
KRESYDA
Jak każdy inny, co niepijany i niechory, a ma nogi.
ALEKSANDER
Mąż ten, pani, niejedno okradł zwierzę z właściwych mu przymiotów. Jest jak lew waleczny, nieokrzesany jak niedźwiedź, jak słoń powolny; mąż, w którym natura tak pomieszała humory17, że jego odwaga zarywa szaleństwa, a jego szaleństwo zaprawne mądrością. Nie ma ludzkiej cnoty, której by nie miał poszlaki, ani ludzkiej wady, której by nie nosił na sobie plamki; to melancholiczny bez przyczyny, to mimo woli wesoły; ma spryt do wszystkiego, ale wszystko tak robi niesprytnie, że czysty z niego podagryczny18 Briareusz19: rąk co niemiara, a żadnego z nich użytku, albo krótkowidzący Argus20: ócz21 bez liku, a ślepy.
KRESYDA
Ale jakże ten człowiek, który we mnie uśmiech tylko budzi, mógł rozgniewać Hektora?