Czy nie raczy wasza łaskawość wysłać mnie w służbowych interesach na koniec świata? Gotów jestem za lada sprawą pośpieszyć do antypodów; pójdę ci po piórko do zębów za ostatnie krańce Azji; przyniosę ci dokładną miarę stopy Księdza Jana48 albo włos z brody Wielkiego Chana; podejmę się poselstwa do Pigmejczyków49, wszystkiego raczej niż wytrzymać trzy słowa rozmowy z tą harpią50. Czy nie masz żadnych dla mnie zleceń, mości książę?
DON PEDRO
Żadnych; pragnę jedynie twojego przyjemnego towarzystwa.
BENEDYK
Jest tu potrawa, panie, wcale mi nie do smaku. Nie jestem w stanie znieść pani języka.
Wychodzi.
DON PEDRO
Słuchaj mnie, piękna pani, straciłaś serce signor Benedyka.
BEATRYKS
To prawda, że mi je na niejaki czas pożyczył, ale też dałam w procencie podwójne serce za jedno. Raz już je wygrał ode mnie w fałszywe kostki, możesz więc słusznie powiedzieć, książę, że je straciłam.