Marku Antoniuszu —
ANTONIUSZ
Precz z nim! Po chłoście przywieść go na powrót.
Swojemu panu ten Cezara błazen
Zaniesie me poselstwo.
Wychodzą dworzanie z Tyreuszem.
Gdy cię poznałem, przez pół byłaś zwiędła:
Ha! Po toż rzymskie łoże me rzuciłem,
Prawego zrzekłem się potomstwa z niewiast
Klejnotu, by mnie okrywała hańbą