Gdzie mnie sercem przygarniono,
Gdziem osłodę miał w boleści.
Do F. P.
(Przesyłając egzemplarz Dęboroga60)
Nie ten, co swe sprawy na karcie dziejowej
Krwią ludów zapisał na wieki,
Nie ten, co duch życia zagwoździł w okowy,
Jest godzien pamięci dalekiéj; —
Lecz ten, co w człowieku pokochał treść Bożą,
Z nim chlebem i sercem się dzieli,