Wicinnik1 na wiosnę

Słońce chmurki rozgania,

Wiosna rączkę nam poda,

Niemen skoczy z posłania,

Będzie niebo a woda;

My tą dróżką — drożyną

Popłyniemy z wiciną2.

Co tam rapa3, zawała4!

Precz, kto lękasz się biedy!

Kto odważny — jak strzała