Mało kto czuł pobicie i zmęczenie, bo wszystkie serca rozpierała nieopowiedziana radość zwycięstwa, wszyscy pełni byli wesela i takiej mocy, że niechby się kto sprzeciwił, na proch by starli, na cały świat by się porwali.
Szli mocno, głośno, hałaśliwie, tocząc jarzącymi oczami po tym borze zdobytym, któren chwiał się nad głowami, szumiał sennie i sypał na nich rosisty opad osędzieliźny, kieby tymi łzami pokrapiał.
Naraz Boryna otworzył oczy i długo patrzał w Antka, jakby sobie nie wierząc, aż głęboka, cicha radość rozświeciła mu twarz, poruszył ustami parę razy i z największym wysiłkiem szepnął:
— Tyżeś to, synu?... Tyżeś?...
I omdlał znowu.
Przypisy:
1. barować się — tu: siłować się, brać się za bary z kimś a. czymś. [przypis edytorski]
2. oczymgnienie — dziś popr.: okamgnienie. [przypis edytorski]
3. kierz (daw.) — krzew, krzak. [przypis edytorski]
4. kajś niekajś (gw.) — gdzieniegdzie. [przypis edytorski]