Dziedzic ano skakał po zagonach na swojej bułance430 za jakimiś ludźmi, jakby rozmierzającymi role długimi prętami, a zaś przy krzyżu, na rozwidleniu dróg i kole stogów spalonych widniały bryki żółto malowane.
— Co to może być? — zauważył ktosik.
— Juści, co pole wymierzają, jeno że to nie omentry431.
— Kupce pewnikiem, nie wyglądają na chłopów.
— Na Miemców432 patrzą.
— Pewnie: kapoty granatowe, faje w zębach i portki na cholewach.
— Rychtyk, podobni do Olendrów z Grünbacha433.
Szeptali, oczy wytrzeszczając ciekawie, ale jakiś głuchy niepokój zaczął przejmować gromadę, że nawet nie spostrzegli, jak kowal wyniósł się cichaczem i prawie chyłkiem, bruzdami, przebierał się ku dziedzicowi.
— Podleski folwarek kupują czy co?
— Już we święta powiadali, co dziedzic ogląda się za kupcami.