— Idźcie pytać, to wiedzieć będziecie, po nowinki nie latałam!
— Dziedzic przejechał, nie wiesz to?
— Psu wytrzymać trudno na takiej wiejbie, a dziedzicowi by się tam chciało...
— Kogo mus pędzi, ten i na zakurki patrzał nie będzie...
— Pewnie, jak komu mus... — uśmiechnęła się wątpiąco.
— Sam się obiecał, nikto go nie prosił — powiedział Boryna surowo, odłożył ośnik, wstał z kobylicy i podszedł do okna wyjrzeć, ale na świecie była taka kurzawa, tak kotłowało, że ni płotów, ni drzewin widać nie było.
— Widzi mi się, że śnieg już nie sypie — powiedział łagodniej.
— A nie, kręci ino, rwie, zamiata i tak kurzy, tak ciepie, że drogi nie rozezna — rzekła Jagna, rozgrzała ręce i wzięła się do motania nici z wrzecion na motowidło, stary zaś powrócił do roboty, ale coraz niecierpliwiej spoglądał w okno i nasłuchiwał.
— Gdzie to Józka? — spytał po chwili.
— Pewnikiem u Nastki, cięgiem tam przesiaduje.