Pielgrzymka do Jasnej Góry

by Władysław Stanisław Reymont

— A całą.

— Toż szkoda, braciszku.

— Cóż to, buta będę żałować, a nóg nie! To ino szlachta boso idzie; nas stać jeszcze na obucie, chocieśma⁸³ chłopy — mówi uszczypliwie.

— To i cóż, toż my i tak szlachta ze szlachty, a ty, bracie, chłop, to i cham.

— Taki szlachcic, co gołkiem i piechty chodzi⁸⁴, to u mnie stoi grosz⁸⁵.

— I pieszo i boso, a zawsze, mój bracie, co szlachcic, to szlachcic. U mnie, bracie, i obejście i delikatność, i honor swój jest, a ty, bracie, gliniany, gruby człowiek jesteś.

— A bracia cieńkie ludzie jesteśta i delikatne, bo przypowiastka powiada:

Torba kaszy, torba mąki i torba słoniny —

Ma Podlasiak na rok cały leguminy.

Szlachcic się żachnął, ale ciągnął słodko: