— Słyszeliście, co to ludzie mówią o tej Brazylii? — zagadnął po chwili.
— Słyszałam, słyszałam! A bo to wiem, jak jest! Nie wiada kiej para, a kiej wiara.
— Hale! hale! Jedno tylko miarkuję, że tam Jaśkowi byłoby przezpiecznie198.
— Nie ma co, że inaczej już zrobić nie można, nie ma co!
— A z gruntem? — zapytał i oczy mu rozbłysły chciwością.
— A choćby i sprzedam! — odrzekła z determinacją.
— Kto to kupi, tyle chcą sprzedać, że nikt nie chce! — powiedział chytrze.
— A choćby i za pół darmo, to sprzedam. A przecie mój grunt dobry, w jednym polu, a jest i łąka, i chałupa przecież nie ostatnia, i stodółka prawie jest nowa. Grunt doprawiony jak się patrzy...
— Ho! ho! Wiadomo, żeście najlepsza gospodyni na wsi, co prawda, to prawda.
Nie odpowiedziała, poszła do komory i wyniosła stamtąd w garści pieniądze.