— Nie, Jasiek, nie, sama robiła będę, umiem ja wszystko... Zobaczysz, jaka ja robotna, a już porządek w chałupie miał będziesz taki, że i matka lepiej nie zrobi. A i kole świń czy kole213 krów też chodzić umiem.
— Gospodyni moja kochana! — pogłaskał ją miłośnie po twarzy.
— Ino jest to... że ja biedna sierota, a ty gospodarz, ino... — zaczęła nieśmiało.
— Głupiaś, a chcesz mnie, co?
— Jasiek! Ja bym cię nie chciała, ja! — rzuciła mu się na szyję.
A potem mówiła niskim, urywanym ze wzruszenia głosem:
— A pani powiedziała, że za to, co ja dobrze jej służę, to jak pójdę za chłopa, dadzą mi krowę z cielęciem i maciorkę młodą, i sześć gęsi, i statków ździebełko, i obleczenie214 do ślubu.
— Powiedziała tak dziedziczka, Nastusiu, powiedziała?
— A juści, abo to raz. Jeszcze ze dwie niedziele temu mówiła to przy gospodyni.
— To za twoją poczciwość, Nastusiu! A widzisz, Nastuś, za twoją poczciwość!... Będziesz ty gospodynią lepszą od tych wszystkich paparuchów we wsi... będziesz, Nastuś, zobaczysz... A już się ino mojej matki nie bojaj!