— Założę się z tobą, że będzie się układał.
— A ja bym nie wiem, co dała, że nie zrobi.
— Mela, Grosman ma swoje filozoficzne bziki, ma, ale poza tym on jest mądry człowiek, mogę postawić cały swój majątek, że więcej nie zapłaci, jak dwadzieścia pięć procent.
— A ja bym bardzo, bardzo pragnęła, żeby było inaczej.
— Przyszło mi na myśl, żeś ty powinna była wyjść za niego. Mela, dobralibyście się, nie mielibyście co jeść, ale bylibyście tak uczciwi, że pokazywaliby was w panoptikum.
— Lubię go, ale za niego nie wyszłabym, to nie mój typ.
— Któż jest w twoim typie?
— Szukaj i zgaduj! — uśmiechnęła się znowu tym bladym, subtelnym uśmiechem.
— Borowiecki, tak, z pewnością, w nim się wszystkie kobiety łódzkie kochają.
— Nie, nie; wydał mi się oschłym, dumnym i karierowiczem, nie, za bardzo zresztą podobny do was wszystkich.