I złożyć krwawy brzeszczot, co już dzierżył w ręku,
Ej nie wstyd bajarzowi, nie wstyd dla pieśniarza,
Sławę takiego czynu gdy ludziom powtarza!
Każda cnota natchniona świętym Duchem Bożym,
Łacniej120 się upamiętni, gdy ją w pieśń ułożym.
A gdy lubim powieści z upłynionej121 chwili,
Dajcie ucho mej pieśni, czytelnicy mili,
A obrokiem duchownym niech was Bóg posili! —
Borejkowszczyzna.
D. 22. maja 1855.