Zanuć nam wielką pieśń o pradziadach.
Niech na cześć przodków głos się natęża,
Spiéwaj nam powieść ich cnót i męstwa,
Gwar ich obrady20, szczęk ich oręża,
Głos ich modlitwy — błogosławieństwa; —
Albo jak Orfej21, rozpierzchłe rody
Idź bratać cudem piosenki twojéj!
Wieszczu Miłości, śpiewaku Zgody,
Cóż się przed siłą twoją ostoi?
Niech jeno Niechęć, Zemsta, Niezgoda,