Cieszył mię pleban dobrodziéj:

Że za łzy moje, za moje ciernie

Pan Bóg mię niebem nagrodzi.

Chcesz mię nagrodzić Ojcze światłości?

Będę zapłacon obfito: —

Niech z moich kości, dla potomności

Wyrośnie kwiatek lub żyto».

13 stycznia 1849

O chwale bożej i chwale królewskiej

Gawęda z żebrackiego żywota