Czy oni zawsze zdrowi, weseli?
Czy może o mnie już zapomnieli?!»
XIII
Niemen przebyli — przyszli do Kowna.
Już miota Jankiem radość gwałtowna
Zdaje się serce w piersiach nie mieści:
«Już mi do domu mil ze dwadzieści...
Dwadzieści tylko, och! jak to mało!
Toż mię tysiące mil przedzielało
Od moich miłych... gdybyż być w przodzie!»