Przywdzieli białe płaszcze — na nich krzyż się czerni,
Że na całym ich wojsku, bez końca, bez liku,
Jakby na chrześcijańskim starym mogilniku.
Litwa widzi znak śmierci — i strzela w te krzyże,
Dufając151, że je zwalczy, że na wskroś przeniże152,
A wzywając ku szczęściu swe bogi ojczyste,
Twojemu zwamieniowi urąga153 się, Chryste.
XII
Z tych okien i ze strzelnic, od Perkuna dzieci,
Jedno tylko westchnienie ku krzyżowi leci: