Obaczył bratnie płaszcze — a myśl jego świeża

Na piaszczyste Bałtyku niosła się wybrzeża

Przypomniał fale morskie, co bawiły oko,

I domek rodzicielski nad morską zatoką,

I komandorstwa mury z niebielonej cegły,

I jeszcze coś przypomniał: bo mu łzy pobiegły.

XIV

Bo duch ludzi rycerskich kształci się za młodu:

Krzyżak już kochał dziewczę swojego narodu,

Zmienne koleje uczuć już grały w młodzianie: