92. stają się wszyscy wrogowie wzajemni — dziś popr.: stają się (...) wrogami wzajemnymi. [przypis edytorski]
93. boleśny — dziś popr.: bolesny. [przypis edytorski]
94. Lechita stał się porządnym jedynie w bezładzie — „bo Polacy w niczém nie są porządni, tylko w samym nieporządku”. (Opaliński, księga III, Satyra I). Na odmalowanie epok używamy myśli i wyrażeń współczesnych pisarzy. [przypis autorski]
95. pjany (daw.) — dziś popr.: pijany. [przypis edytorski]
96. jutrzeńce — dziś popr.: jutrzence. [przypis edytorski]
97. snadź (daw.) — widocznie, prawdopodobnie. [przypis edytorski]
98. kanak — przylegający do szyi szeroki naszyjnik z drogich kamieni oprawionych w złoto a. ozdoba fryzury ze sznurów pereł; elementy stroju popularne wśród szlachty w XVII w. [przypis edytorski]
99. chorągiew’ — daw. apostrofem oznaczano miękkie w (co ujawnia się w odmianie: chorągwi itd.), a zarazem miejsce po zaniku prasłowiańskiej półsamogłoski, jeru miękkiego. [przypis edytorski]
100. zowie — tu: wzywa. [przypis edytorski]
101. A patrz po kraju, kędy grosz się trwoni (...) — Wszystko w Opalińskim. [przypis autorski]