Ja mu pijarską grammatykę prawię,
Jakby przed ojcem, odważnie, tak samo:
Bo wzrok łaskawy rozbudził mą wenę —
Odmieniam terra69, koniuguję amo70,
Ksiądz prefekt chwali: bene puer! bene71!
Aż ojciec wesół, że syn tak rozbiera
Nomen, pronomen, verbum, et caetera72.
A jaka szkoda o Boże, mój Boże!
Że tu nie wszyscy, kogo serce kocha;
Czemuż cię nie ma, o! definitorze,