Za to, że w czasie tysiącoleci
Byliśmy Tobie jak wierne dzieci.
Z Twoimi imieniem każdy z nas konał
W cyrkach cezarów, w cyrku Nerona3.
Na krzyżach Rzymian, stosach Hiszpanii4
Bici i lżeni, poniewierani.
A tyś nas wydał w ręce Kozakom,
Co rwali w strzępy święty Twój zakon5.
Za męki getta, widma szubienic
My, upodleni, my — umęczeni —