Kępą rzekają, gdzie chrust albo piasek
I drobny lasek”.
Objaśnienie to dopełnia Klonowicz w innym miejscu:
„Jest brzeg dwojaki, jeden ostry zowie
A drugi płaskim nazwali flisowie
Ostry pewniejszy flisom, bo głęboki,
Przykry wysoki.
I tego się nurt rad trzyma; lecz wina
Do niego, bo w nim bywa prądowina;
Ten woda głodzie i w ten wali lasy