Nie jeszcze — ale chciałem raz ostatni cię natchnąć duchem ojca mego.
ELSINOE
O bracie! —
IRYDION
Wiesz sama, że cezar nalega w szale — że senat przezwał cię już boską92 i posągi twoje stawiać rozkazał po świątyniach miasta — wiesz sama, żeś nie siostra moja, żeś ty nie jasnowłosa Elsinoe, nadzieja domu rodzinnego, pieszczota serca mego. — Tyś ofiarą naznaczoną za cierpienia wielu i za hańbę ojców twoich!
ELSINOE
Tak — uczyliście mnie tego od dzieciństwa i gotowa jestem. — Ale jeszcze nie dzisiaj, nie jutro — trochę później, aż sił nabiorę, aż nasłucham się nauk Masynissy i rozkazów twoich — aż do dna puchar waszej trucizny wypiję!
IRYDION
Wybrana, gotuj się do losów twoich. — Spieszno nam po drodze, na której stąpamy.