Irydion

CHÓR

Cezar kochał cię niegdyś — podaj nas i siebie do łaski cezara — czas jeszcze, o Irydionie!

I wy myślicie żyć długo po przebaczeniu Romy? — Ja wiem, że niesława nie skróci dni waszych — ale poszlą⁴⁴⁵ was na wygnanie, kędy⁴⁴⁶ piasek zeżre wam stopy, a słońce głowy na węgiel rozsypie; ale poić was będą trucizną na biesiadach świątecznych; ale oskarżać co dzień o nowe zbrodnie! — Kto wejdzie w służbę, tego krew zawczasu wrogom przedaną będzie⁴⁴⁷. — Kto zostanie w mieście, ten skona, budując teatra⁴⁴⁸ ludowi i wszyscy zginiecie jako na was przystało, podłe niewolniki!

JEDEN Z ŻOŁNIERZY

Co ty nam złorzeczysz, ty, któryś nas zdradził? —

DRUGI

Obiecałeś zwycięstwo — dotrzymaj!

IRYDION

Pilades! Pchnij tego, który cię trzyma, i idź dalej.