375. apage, Satanas (z gr.) — idź precz, Szatanie. [przypis edytorski]
376. wdać się za kimś — tu: wstawić się za kimś (jako pośrednik). [przypis edytorski]
377. niewidomy (daw. forma) — dziś: niewidoczny. [przypis edytorski]
378. Deis manibus, Attili Verris bis consulis (łac.) — (dedykacja nagrobna:) „bogom manom Attyli Werresowi, dwukrotnemu konsulowi”. [przypis edytorski]
379. Parka (mit. rzym.) — prządka losu; odpowiedniczka Mojry w mit. gr. (były trzy siostry Mojry, córki Zeusa i Temidy, bogini sprawiedliwości; Kloto, która przędła nić życia ludzkiego, Lachesis, która czuwała nad nicią oraz Atropos, która nić przecinała). [przypis edytorski]
380. fibula — przypominająca agrafkę sprzączka do spinania szat. [przypis edytorski]
381. chlamida (gr.) — płaszcz zarzucany na prawe ramię. [przypis edytorski]
382. gdyby (daw.) — tu: jak gdyby; jakby, niby. [przypis edytorski]
383. kwiryty — Quirtes, imię Rzymian od pocisku zwanego quiris. [przypis autorski]
384. Sit tibi terra levis — Formuła, którą umarłych żegnali Rzymianie, odchodząc od stosu lub od urny. Zwykle nawet te słowa pisano na każdym nagrobku: „Ziemia niechaj ci lekką będzie”. [przypis autorski]