(NO DIA 21 DE JUNHO DE 1873)
S. João é o Anacreonte do christianismo.
Eterna mocidade, inextinguivel alegria, olhar brilhante, faces rosadas, cabellos revoltos, sorriso nos labios...
É o das canções, dos bailaricos, dos amores, dos mysterios.
Na sua noite de tal modo sabe distribuir pelas alamedas os claros-escuros do luar, que parece haver uma sombra para cada segredo, um reflexo para cada alegria.
A festa é da mocidade.
Suspira a guitarra debaixo do arvoredo e a musica d'aquella noite tão docemente estonteia as raparigas, que chegam a perder o seu annel de noivado entre as folhas do serpão...[{208}]
Andam no ar derramados uns effluvios que parece darem á gente uma indolencia voluptuosa.
É sentar-se na relva, ouvir a guitarra, cantar, rir, e a noite lá se vae esquivando por entre os troncos das alamedas...
As trovas tambem contam que elle, o precursor, vivia no desleixo da felicidade.