Ao escrever estas recommendações, Laura pensava:
—Por esta fórma saberá Antonino onde encontrar-me.
Isto feito, metteu n'uma pequena mala o dinheiro que possuia, joias, cartas, alguns objectos insignificantes,—pura recordação,—e outros essenciaes.
Depois olhou tristemente, correndo-lhe as lagrimas pelas faces, para aquelle quarto, onde, apesar de tudo, passara horas tão felizes.
Foi appoiar a fronte, que abrasava, ao vidro frio da janella.
Uma claridade, baça ainda, envolvia a cidade e estendia-se sobre as aguas da bahia.
As ondas tomavam reflexos cinzentos.
Os pharoes distantes picavam de pontos avermelhados a meia obscuridade, e desappareciam pouco a pouco na claridade livida, em que as ultimas estrellas se perdiam.
Os pombos voavam dos beiraes para as ruas.{250}
No azul pardacento do ceu destacavam-se as velas dos barcos, que manchavam a côr d'ardosia do mar.